‘Je moet pas met dingen beginnen als ze over hun hoogtepunt heen zijn’, lijken veel kerken te denken. Geheel in die lijn begin ik anno 2009 nog eens te bloggen. Dat klopt niet helemaal overigens. In 2005/2006 heb ik ruim een jaar lang geblogd vanuit New York. Deels om de eenzaamheid te verdrijven, deels omdat weinig de geest zo scherpt, als je gedachten te moeten formuleren binnen de spanningsboog van een scannende voorbijganger.
En mijn motivatie nu? Ik praat graag mee, dat is altijd al zo geweest. En die tweede motivatie blijft. Zeker voor een woordenbrij producerende theoloog als ik, is dit mijn nieuwe uitdaging om helder en bondig te zijn.
Maar waarover dan? Daarover, waar het geloof begint: de absurditeit van het bestaan. En natuurlijk ook over de zo mogelijk nog absurdere pogingen om de absurditeit te ontkennen. Als u mij nog volgt. Religie kan zo’n poging zijn. Geloof is heel iets anders, in mijn ogen. En dat is precies waar ik in mijn blogs naar op zoek ben: durven God te zien zonder de absurditeit te ontkennen.
Het verschil tussen geloof en religie: ik kan er niet genoeg over horen…….
Martijn, goed bezig! goede blogroll, goede ‘about’. Keep up the good work. remember: absurd is yet another word…
Ik lees mee. Goed plan.
… de absurditeit van het bestaan
*inhaak*
Over absurd gesproken: al lid van de Kierkegaarden “Daily Bloom” lijst. Zij bezorgen al jaren elke dag een Kierkegaard-citaat in je mailbox.
Goed blog, probeer ‘t een beetje te volgen.