Eigenlijk heb ik een heel raar vak.
Bijna al mijn collega’s vind ik namelijk een beetj fout, als ik heel eerlijk ben. Dat is waarschijnlijk wederzijds, dat scheelt. Elk citaat van Nietzsche over christenen, zou ik zo toe kunnen passen op predikanten: ‘je bent niet vrij om christen predikant te worden, je moet er ziek genoeg voor zijn’, of: ‘… vol wrok richting zijn eigen levensdrang, vol wantrouwen tegen alles wat sterk en gelukkig is, kortom: een christen dominee.’
Maar heel af en toe kom je toch een leuk exemplaar tegen. Vanmorgen zat ik er zelfs met vier aan tafel. Met deze vier collega’s uit Amsterdam spreek ik elke dinsdagmorgen af om te praten over de lol en frustraties van het werk. En het blijkt uitermate prettig om van gedachten te kunnen wisselen, elkaar scherp te houden en te werken aan accountability.
Maar je moet natuurlijk niet denken dat ik mijn beeld van de gemiddelde predikant ga herzien… zoals een ander het beeld van de gemiddelde christen….
One Response
Stay in touch with the conversation, subscribe to the RSS feed for comments on this post.
Continuing the Discussion